Tað var til eina føstugudstænastu tann 2. mars í 1995, at Hákun Dam fyrstu ferð las í Christianskirkjuni. Sjálvur sigur Hákun eisini, at honum altíð hevur dámt føstugudstænastur væl. Sum kunnugt virkar deknur við til allar tænastur í kirkjuni, tað veri seg vanligar gudstænastur, føstugudstænastur, kórsetingar, jarðarferðir, vígslur, dópar, kirkjukonsertir og annað.

Saman við blómutyssinum bar Øssur Kjølbro, prestur, eisini eina stutta heilsan til Hákun. Hann rósti honum millum annað fyri trúfestið, og at hann altíð hevur gingið høgt uppí tænastuna – at vera fyrireikaður, fyrikomandi, beinasamur og røkin.

Umframt Hákun er Bjarni Ziska deknur í Christianskirkjuni. Teir skiftast um annanhvønn mánað, og afturat sær avloysa Jórun Høgnesen og Óli Marner Christiansen eftir tørvi.