Hevur Løgtingið ikki skyldu til at verja sóknarkirkjuna í Kirkjubø fyri brimið, og hvat er til hindurs fyri, at Løgtingið samtykkir, at grótið frá sandoyartunlinum verður brúkt til bakkaverju í Kirkjubø?
Hetta vil Jógvan Skorheim, tingmaður fyri Sjálvstýri, hava at vita. Í hesum sambandi hevur hann sett Heðini Mortensen, landsstýrismanni í Samferðslumálum ein §52a fyrispurning.
– Tá ódn er, liggur brimið um sóknarkirkjuna í Kirkjubø. Brimið hevur støðugt máað burtur av lendinum, og hevur hetta ført til, at kirkjan og kirkjugarðurin nú er í vanda fyri at fella í havið. At verja hetta týdningarmikla fornminni er ein landsuppgáva, sigur Jógvan Skorheim millum annað.
Hann vísir á, at landið aðrastaðni hevur fingið bakkaverju í lag, og dugir sostatt ikki at síggja hvat skuldi verið í vegin fyri at fingið eina bakkaverju í lag, nú kirkjan og kirkjugarðurin er í vanda.
Nú tunnil skal gerast til Sandoynna og nógv grót verður til taks, metir hann, at tað skuldi verið upplagt at brúkt ein part av grótinum til bakkaverjuna.
Fyrispurningurin sæst her.
