Ver ikki sjálvsøkin
Hugleiðing Poul Færø: “Tit hava ikki útvalt Meg, nei, Eg havi útvalt tykkum; og Eg havi sett tykkum til tað, at tit skulu fara út og bera ávøkst, og ávøkstur tykkara skal vara við, so Faðirin kann geva tykkum alt, sum tit biðja Hann um í navni Mínum.” (Jóh. 15:16)
Eg bað Gud um at taka stoltleikan burtur; hann segði: ,,NEI!”
Segði, at tað var ikki uppgáva Guds, men at eg skuldi geva meg heilt yvir til hansara.
Eg bað Guð um at grøða mítt brekaða barn: svarið varð : ,,NEI!”
Sál hennara er heilskapað – likamið er bara fyribils.
Eg bað Guð um at geva mær tol; hann segði; ,,NEI”. Tí tol er einans ein avleiðing av trega, sum ikki verður givið; men at eg mátti venja at hava tol.
Eg bað Guð um at geva mær eydnu; svarið varð
,,NEI!”
Einans signing er gáva mín. Eydna fylgir signing míni!
Eg bað Gud um at bjarga mær frá allari líðing; og Guð segði; ,,NEI!”
Tí líðing tekur burtur aðrar veraldligar trupulleikar og heldur teg nærri at mær.
Eg bað Gud um at lata anda mín vaksa, men hann segði: ,,NEI!”
Persónligi ávøkstur tín, er at lurta og taka ímóti mær.
Eg bað Gud um at hjálpa mær við at elska onnur líka nógv, sum Hann elskar meg; og nú varð svarið:
“Ja, umsíðir skilur tú!”
“Berið hvør annars byrðar, og uppfyllið soleiðis lóg Kristusar!” (Gal. 6:2)