Eg kom at kenna Arhold um heystið í 2005. Og kom hetta av, at vit báðir høvdu stóran áhuga í kamping í Føroyum og ynsktu vit at vita, um áhugi var millum føroyingar, at stovna eitt kampingfelag. Hetta bleiv gjørt, og eitur felagið í dag Camping.fo.

Tey fyrstu, sum vóru vald í nevndina, vóru Arnhold Fjalstein, Katrin Haraldsen og eg sjálvur, umframt tveir varalimir.

Tá eitt nýtt felag verður stovað, eru ofta nógvar meiningar um, hvussu og hvat eitt tílíkt felag skal gera, og har var Arnhold Fjallstein heilt einastandandi at taka samanum og  finna semju millum allar limirnar.

Arnhold og eg hava arbeitt nógv saman, serliga vóru tað tey fyrstu fýra árini eftir at felagið var stovnað, til hann takkaði fyri seg í nevndini. Men hóast hann ikki var limur í nevndini tey seinnu árini, so var hann altíð klárur, saman við konunu, at rætta eina hjálpandi hond og hevur hann eisini mangan hjálpt okkum  við góðum ráðum. Konan Henrid hevur eisini verið kassameistari í felagnum í fleiri ár.

Arnhold helt tað vera nokkso stuttligt, at eg búði í Leirvík, tí har sleit hann sínar barnaskógvar. Báðir vóru vit bakaralærdir og so høvdu vit tað til felags eisini, at vit høvdu áhuga í kamping, hann við húsbili og eg við húsvogni.

Tey seinastu árini hava vit tosa av og á í telefon og annars tá vit møttust, so var altíð tíð til eitt gott prát.

Arnhold Fjalstein skammaðist ikki við at fortelja, at hann var ein trúgvandi maður, og hevði sett sítt álit á tann livandi Gud, og nú er hann farin heim til sín frelsara at verða

Saknur verður í Arnhold í felagnum, men størstur verður saknurin hjá tær Henrid og øllum tykkara. Má Harrin, sum er alra troystari, troysta tykkum í sakninum.

Æra verið minni um Arnhold Suna Fjalstein

Ivan Skorheim, Camping.fo