Hóast vindurin øtlaði og smáregni byrjaði út móti midnáttini, so var heilt fitt av fólki komið saman at uppliva midnáttarsamkomuna, har Klaksvíkar Hornorkestur spældi, vakra kyndlagongan kom frá økinum við Ósánna, og Jógvan við Keldu,fyrrverandi borgarstjóri og politikari helt midnáttarrøðuna. Hugt at traditionella, hugtakandi fýrverkaríðnum, sumaltíð setur sín dám á. Síðani var felagssangur við einum átta harmonikuleikarum.
Hóast vindurin øtlaði og smáregni byrjaði út móti midnáttini, so var heilt fitt av fólki komið saman at uppliva midnáttarsamkomuna, har Klaksvíkar Hornorkestur spældi, vakra kyndlagongan kom frá økinum við Ósánna, og Jógvan við Keldu,fyrrverandi borgarstjóri og politikari helt midnáttarrøðuna. Hugt at traditionella, hugtakandi fýrverkaríðnum, sumaltíð setur sín dám á. Síðani var felagssangur við einum átta harmonikuleikarum.
Midnáttarrøðan hjá Jógvani við Keldu, fyrrverandi borgarstjóra á norðoyastevnuni 2015
Vilja vit, vinna vit
Jógvan við Keldu legði dentin á týdningin at gera og skapa nakað sjálvi, rósti vinnulív og felagsskapum í mentan og ítrótti og kom inn á lesandi ungdómin, sum var í útlondum, at hann kom aftur við nøkrumskapandi til føroyska samfelagið:
Góðu fundarfólk, góðu Norðoyastevnugestir kvinnur og menn, ung sum gomul!
Her standa vit aftur – 80 ár eftir fyrstu Norðoyastevnuna! Tað verður sagt um okkara John Reid Bjartalíð, sum var mentamaður burturav, góður eygleiðari og frálíkur romantiskur hugleiðari, at hann hevði vanliga tvær røður klárar til Norðoyastevnuna, eina um gott veður var og eina, um veðrið var ringt, tí árstíðin liggur í so skiftandi veðri! – Tað eg ætli at siga hesa midnátt er ikki júst nøkur romantisk søgulig veitslurøða!
Tá Klaksvíkin tók lógvatak
Tað var í hóttafalsárunum fyrst í 1990unum at orðini: “Vilja vit, vinna vit”, veruliga komu á breddan. Hetta vóru árini, tá alt Føroyaland lá í búskaparligum sori ogmáttu bæði skip, virkir, landskassin, bankar og kommunur geva skarvin yvir. 7.000 fólk fluttu av landinum.
Vit reistust aftur og her í Klaksvík og Norðoyggjum, tóku fólkið, fakfeløgini, vinnulívið, skiparar, maskinfólk og sjófólkið SAMFELTlógvatak. Vit vildu ikki vera við í interføroysku/donsku heildarloysnini.– Tað bragdaði og tá komu orðini: “Vilja vit, vinna vit” veruliga til sjóndar og til sín rætt!
Vera á vinnandi liðinum
Fyrrverandi danski hondbóltsvenjarin, Ulrik Wilbek, tekur m.a. til í bókini “Tro på dig selv” nakað soleiðis: “Umráðandi er at hava sjóninaat tað ber til at vinna, annars hevur ein als ongan møguleika”!
Ein annar heimskendur fyrrverandi danskur fótbóltsleikari: “Preben Elkjær” greiðir frá í bók síni: “Mit liv som Elkjær”, um tá hann bardi seg ígjøgnum eina eyðmýkjandi tíð sum fótbóltsspælari í Týsklandi, har mangur hevði givið upp, hann setti sær fyri, at “hann skuldi eisini vinna hetta á sær sjálvum”.
Latið okkum ikki bara hava sum flosklar, at :”Ungdómur er framtíðin”! – Ungdómurin eins og øll onnur hevur ábyrgd og skyldur og eigur at seta sær fyri, at geva aftur til samfelagið, tað tey fingu og helst meiri enn tað. Vit sum eldast eru faranndi meðan ungdómurin er komandi!
Føroyski ungdómurin stendur fyri risabroytingum, har útbúgvningar eru í fremstu røð, har tøknifrøin og talgildni brynjar tykkum til framtíðina, heimurin liggur allur opin fyri tykkum, tann sum ikki fylgir við, dettur meira ella minni niðurfyri. – Setið tykkum sum sjaldramerki: “Vilja vit, vinna vit”!
At sáa treysti heldur enn mistreysti
Tíverri hava vit hoyrt seinastu árini, spurningin frá nøkrum av okkara ungu , sum lesa í útheimi: “Hvat er hjá okkum at koma aftur til” og uppaftur verri: “Tað er onki at koma heimaftur til” og populistiskir politikarar endurtaka tað sama, at “Vit mugu gera okkurt, so hesi hava nakað at koma heimaftur til”. Fjølmiðlarnir taka síðani tráin upp og grava meiri í hesum og vísa á, at “onki er at koma heimaftur til”!
Jú, Føroyar hava, sum øll onnur lond, harðliga brúk fyri at fáa unga ættarliðið aftur til landið, men ikki júst fyri at koma sær í eitt trygt fast starv, men fyri aftur at gera ein skapandi mun og skapa bæði sær sjálvum og landsmonnunum eina góða, gylta framtíð. Tí er spurningurin heldur: “Hvat kunnu vit koma aftur við”!“Oghvat kunnu vit skapa bæði fyri okkum sjálvi og okkara landmonnum”. – Jú tíbetur, eru tað uppafturfleiri, sum leggja dentin á, hvat tey kunnu koma heimaftur við. – Føroyar fara at yvirliva, men her skulu fólk tilvið bæði evnum og útbúgvingum, og viðarbeiðssemi, úthaldni og ikki minst við visjónum! – Annars havi eg hug at biðja tykkum um at lesa frálíku greinina hjá Danial Viðoy í Norðlýsinum nú um dagarnar: “Útisetin útihýsir sær sjálvum”!
Bíðið ikki eftir framtíðini, men skapið hana! – “Vilja vit, vinna vit”!
Øllelska at vera á vinnandi liðinum. Ein valgranskari segði nú ein dagin upp undir danska fólkatingsvalið: “At valkanningarnar hava innbygt, at tað liðið sum stendur fremri, hevur lyndi til at koma sær enn longur fram, tí ”fólk vil helst vera á vinnandi liðinum”! – Verið tí á vinnandi liðinum.
Hvussu ber tað til
Tað var kendi amerikanski handilsmaðurin og peningaíleggjarin Joseph P. Kennedy, pápi Kennedybrøðurnar sum var so mikið bráræsin, at hann segði við børnini hjá sær: ”Tað ræður um at vera nummar eitt -onki annað telur”! – Men sjálvandi alt hevur síni mørk!
Hvussu ber tað til, at : KÍ kvinnurnar hava 15 fjøroyameistaraskap á rað og hava vunnið respekt og onkur heimsmet??
Hvussu ber tað til, at 10 mannafarið Klaksvíkingurin lá somong ár so væl á vinnandi liðinum og áðrenn tað Páll Fangi (sum vann ídag. Eg fari at nýta høvi at ynskja teimum á Páll Fanga tillukku við tí við góðum byri frameftir!) Og hinir lógu væl fyri! – Meðan eg nevni hesar, ynski eg Klaksvíkar Róðrarfelag og okkum øllum tillukku við einum snotuligum Klaksvíkingi, sum fyrstu ferð róði ídagá Norðoyastevnuni 2015. Vit síggja við spenningi komandi stevnurnar, tá teir hava vant seg við bátin! – Ja, hesir eru gott prógv um: “Vilja vit, vinna vit”! – Tað tykist, sum vit fáa eitt gott kappróðrarár í Norðoyggjum!
So aftur í tíðina! Hvussu bar tað til, at flaggskipið hjá KÍ monnum frá1942 til 1972 í 30 ár vann 15 føroyameistaraskap ella helmingin av hesum árunum? – Tað tykist tíbetur, sum teir nú eru aftur á veg frameftir!!! Hinvegin verður dysturin í morgin sera umráðandi. Norðoyastevnudystir hava mangan verið eitt vóbnbrot. – So máttoið er: “Vilja vit, vinna vit”!
Alt broytist: Í ár eru NSÍ og Víkingur (fyrr GÍ) í steypafinaluni, hesi lið sum fótbóltsliðtøtlaðu í túninum, illa nokk vóru til,tá KÍ var í hæddini.
Hvussu ber tað til, at hvørja ferð liðið hjá Rennarunum Trestinum verður nevnt, gevur tað afturljóð bæðimillum fjøllini og aðrastaðni í Føroyum!
– Hyggið eftir Pól Sundsskarð!!!!
Ella eitt seinasta dømi: Hvussu ber tað til at ein fótbóltsspælari sum Todi, uppvandur í KÍ,vann sær djúpastu respekt í Danmark, sum Danmarkarmeistari og ikki bara tað, men toppskorðari? – Lat meg siga, eg var ikki sørt errin, tá eg var borgarstjóri í Klaksvík, eg kendi hann, hóast eg onki hevði gjørt til, at hann náddi hesar hæddir. – Todi gevur enn endurljóð í Danmark! – Og nú vitjar hann aftur heimbýin!
Øll hesi vitstu: “Vilja vit, vinna vit”! Tað eydnaðist!!
Vit hava so nógv
Ofta síggi eg bæði í fjølmiðlum og millum manna at sagt verður og skrivað, at: “Klaksvíkingar eru so lokalpatriotiskir”! – Klaksvíkingar eru eftir míni meting mangan alt ov lítið lokalpatriotiskir! – Nei, Latið okkum veruliga verja okkara bý.
Hjá norðingum og klaksvíkingum er tvingandi neyðugt at standa saman bæði nú og frameftir. Vinnulívið, býráðið, mentanarlívið, ítróttur, tónleikur, listafólk o.s.fr. – Vit hava so nógv: Fari fyrst at minna á tað frælsi vit eiga í hesum parti av heiminum, at vit við takksemi kunnu verja og varðveita okkara kristnu trúgv í kirkjum og samkomum, úti og inni og fari at minna á tað arbeiði, sum ungdómmsleiðarar okkara gera á hesum øki. Norðoyggjar eiga ein stóran skara av ungdómi sum íðkar ítrótt á vølli, í hallum, tað veri seg á gólvi ella í vatni, og er á vinnandi liðinum,ein virkandi tónlistaskúla, eitt vala listafólkalið, eitt vælvirkandi bókasavn, tónleikabókar, Sjónleikarafelagið, og góðu tit,so hava vit “Norðlýsið”, sum vit eiga framhaldandi at verða góð við. – Latið okkumher í landnyðrningshorninum av landi okkaraverja framtíðina, sum okkara forfedrar bygdu og skaptu og okkara núverandi ættarlið byggir á. “Latið ei søguna doyggju”, syngur Rasmus Effersøe, men “Latið okkum ikki drukna í henni”! – “latið okkum við fortíðini skapa framtíðina”!
Tá eg síggikyndlagonguna hvørja Norðoyastevnu og tað stóra arbeiði, sum skótarørslurnar ger og hava gjørt í Klaksvík, so fer tað beint í hjartað. – Tá eg hoyri Klaksvíkar Hornorkestur, sum í 65ár hava møtt upp til so mangar hátíðarløtur, so eiga vit at vera takksom.
Hvørjaferð eg síggi kyndlagonguna á Norðoyastevnu, hugsi eg við mær sjálvum: “Hvørji eru tey næstu, sum taka kyndilin upp og bera hann víðari, so menningin í Klaksvík og Norðoyggjumheldur fram!” Í míni sál er ongin ivi í, at hesi standa klár!
Kærleikin til land okkara
Góðu stevnufólk! Fari at enda við einum ørindi úr sanginum hjá Jóannesi Paturssyni. “Móðurlandið”, sum við kærleika dregur okkum so tætt at okkara fosturlandi:
“Móðurlandið, móðurlandi,
Føroyar ert tú mær,
móðir mín! Eg barnabandið
bindi fast at tær.
Ættarhugurin hann dregur
meg at elska teg;
einans tú sum móðir hevur
føtt og fostrað meg”!
Eg takki fyri, at eg enn einaferð fekk høvi og heiðurin at halda røðu á Norðoyastevnu og hetta var tað, eg ynskti at siga og takki fyri hendan møguleikan!
Fari til seinast at ynskja tykkum eina framhaldandi góða Norðoyastevnu nú í 2015, at Harrin signar land, fólk og landnyðringshorn føroyinga, sum hevur givið Føroyum so nógv! – Takk fyri!!!!
