Nólsoyar Páll
stendur niðri í Vágsbotni
lurtar alspentur
so sker hann í eitt gallróp
og loypir hvøkk á alla Havnina
so mest sum alt
frystir
morgunin eftir
standa mýtologiskir tjóðveldismenn
og klóra sær í nakkanum
meðan teir útinna
síni árligu heimastýris ritual
fyri gánandi
turistum
tá brádliga
fer hann at kvøða
Fuglakvæðið
og tikið verður undir
umborð á verjuskipinum
sum í somu løtu
stevnir inn um molan
meðan dannebrog verður
vundið á stong
og sjey skot
svara aftur og sleingjast
sum dukkufretar
millum húsaveggirnar
Nólsoyar Páll
liggur nú í einum pakkhúsi
og lurtar alspentur
so kvaklast hann við
tá hann kennir tann herliga
luktin av sandkaku
norðan úr myrkrinum
frá Føroya húsarhaldsskúla
í nasunum
i´ll be back
Archibald Black
mutlar hann
áðrenn hann
sovnar.
66
