“Hetta er simpulthen bara sakin”, “Hetta er orduliga well” og “Børnini stórtrívast, eg havi trupult at fylgja teimum”.
Hetta vóru nøkur av superlativunum, sum foreldur søgdu við okkum, tá vit spurdu, hvussu silvalandið hevði hildnast. Jú fólk vóru nøgd, onkur helt at hetta var nakað langt burturfrá sjálvum festivalinum, imeðan onnur hildu hetta vera fínt.
Vit gingu ein túr runt við kameranum og lata myndirnar siga sína søgu:




