Í kvøld var Kalsoyggin ein vøkur siluett sum so mangan, tá ið sólin roðar vár- og summarkvøld.
Inni á Kósavirkinum er nakað av virksemi hetta kvøldið. Vit hoyra annars dagliga um, at fiskivinnan á sjógvi og landi hevur tungan róður.
Men hesa løtuna merktist onki til nakra kreppu. Ein piltur stendur á seiðabergi og løtan er friðsæl. Pollamjørkin, sum í allan dag hevur ligið sum ein mjúk dýna, er enn at síggja. Ein góður endi á enn einum góðveðursdegi.
Vit mugu bert vóna, at høvuðsvinna okkara aftur kemur fyri seg, og kann á einum haldgóðum og burðardyggum grundarlagi geva sítt altavgerðandi íkast til okkara land, sum vit øll eru so góð við.
