Sølvi varð fyrst sæddur á Svínoyarvík, og skuldi kanska fingið navn úr Svínoy, men fyri merkingina skyld, sum fór fram í Sørvági, er navnið Sølvi valt.
Flestu munnu minnast Ára, ið Náttúrugripasavnið merkti í Árnafirði. Roysningurin, ið nú er kring oyggjarnar varð merktur við Sørvágsfjørð, og tí navnið Sølvi.
Bjarni Mikkelsen frá Náttúrugripasavninum sigur, at í gjár hevði sendarin á Sølva latið frætta frá sær á eini knattstøðu í Heystfirði.
Óivað liggur hann á landi onkustaðni av og á, og tað er at vera varðin, um ein kemur fram á hann, tí Sølvi er als ikki so dovin og klossugtur, sum hann sær út til. Hann kann vera bæði kvikur og skjótur, og tað er ikki gamansleikur at koma í orrustu við hann, tí hann er ógvuliga sterkur – so, gongur tú teg fram at honum onkustaðni, so ansa eftir at halda góða frástøðu.
