At raðfesta eitt spæliland haldi eg er ein so stór vanvirðing ímóti bæði okkara børnum, ið ganga á stovnum sum eru niðurslitnir, og ímóti starvsfólkunum, sum í fleiri ár hava gjørt vart við tørvin á uppnormering og fyrireikingartíð.

Vit krevja av teimum, at tey skulu læra og menna okkara børn, vera nærverandi og geva teimum alt tað teimum tørva, samstundis sum fysisku karmarnir ikki eru til tað, og hendurnar og tíðin manglar.

Tá avgerðin bleiv tikin um at allur árgangurin av børnum, sum skulu í skúla árið eftir, skal savnast úti í Fjallafípuni, er serøkið ikki tikið við. Tað er so nógv í hesi avgerðini, ið ikki er gjøgnumhugsað, og nógv av tí kemur ikki til sjóndar fyrr enn seinni, tí hetta bleiv gjørt so knappliga.

Serstovan Perlan í Barnahúsinum Margit er ein sólskinssøga, men glottin er bara ov lítil. Fleiri serstovur mugu til. Sum eg plagi at siga: Tað er ikki børnunum tað er galið við, tað eru umstøðurnar.

Vit mugu uppraðfesta dagstovnaøkið, og hoyra og lurta eftir starvsfólkum og foreldrum. At innhugsa ymisk sløg av serstovum runt um, til tey børnini, ið av ymsum orsøkum tørva tað. Hetta so at øll børn fáa umstøður at trívast og blóma har tey eru, og soleiðis sum tey eru.

Við vón um tína vælvild og álit til býráðsvalið 10. november.

Blíðar heilsanir

Gunnvá Tróndardóttir Joensen

Valevni fyri Javnaðarflokkin