Í gjár frættu vit frá sera misnøgdum sjúklingi, sum var vístur til skanningar á Klaksvíkar Sjúkrahúsi, men sum síðani hevur fingið kontraboð um, at hann kortini skuldi niður til Danmarkar í staðin. Keldan til boðini vísti seg at vera Landssjúkrahúsið í Havn. Sjúklingurin klárar seg ikki einsamallur og má tí hava fylgjara við niður.

Hesi boðini komu, sum vera mann, sera dátt við. Tí hetta var júst tað, sum sleppast skuldi undan við nýggja skannaranum. Sjúklingurin skuldi sparast fyri uttanlandsferðina, og sjúkrahúsverkið skuldi sparast fyri eykaútreiðslurnar av tí. Skannarin á Klaksvíkar Sjúkrahúsi skuldi gera skanningarnar smidligari, effektivari og bíligari. Og uttan íløgukostnað, tí íløguna hava gevarar goldið.

Stutt eftir frættist, at ikki færri enn 28 sjúklingar verða skipaðir av landinum til at verða útgreinaðir í øðrum skannarum enn tí í Klaksvík. Og við at gera tað verður lætt at siga, at sparingarnar við skannaranum í Klaksvík ikki vórðu so stórar kortini.

Sjúkrahússtjórin var í Kringvarpinum og sendi svartaper víðari og segði, at tað eru radiologar, ið hava valt Aalborg fram um Klaksvík. Hann visti ikki heilt orsøkina, men útleiddi út frá, at talan var um Aalborg, at so snúði tað seg helst um urologi/prostata ella bróstkrabba, og segði, at tað høvdu tey eitt langt samstarv við Aalborg um.

Men beint aftan á hesa samrøðuna varð Jóhan Poulsen, yvirlækni og urologur, siteraður fyri at siga, at tað ikki er neyðugt at senda fólk av landinum fyri at verða kannað fyri prostata. So hvat passar nú?

Illvilji ella vanahugsan á LS?

Seta vit tær útsagnirnar saman, so er tað møguligt, at radiologurin hevur valt Aalborg av gomlum vana og ikki er komin í tankar um skannaran í Klaksvík, og er tað støðan, er hon løtt at rætta. Tað má bara gerast skjótt.

Síðani tá hava vit sæð nærmast eitt fólkakrav á sosialu miðlunum um, at Landssjúkrahúsið forklárar seg. Bæði fólk, sum eru ørg inn á Landssjúkrahúsið fyri at gera so, men eisini fólk, sum halda, at mestur man Landssjúkrahúsið hava góðar grundgevingar fyri framhaldandi at stýra sjúklingum rundan um skannaran í Klaksvík, hava gjørt vart við seg á sosialum miðli. Og møguliga hava síðstnevndu rætt í, at góðar grundgevingar eru – men lat okkum so hoyra tær.

Tí eitt er vist: Fyri sjúklingin – harav fleiri kanska eru á arbeiðsmarknaðinum – er tað nógv strævnari at skula ta longu leiðina til Aalborg, og har missa bæði hann og fylgjari fleiri arbeiðsdagar. Og fyri okkum skattgjaldarar er tað ein væl dýrari loysn. Tí mugu vit fáa at vita, um tað veruliga er tvingandi alneyðugt, og eisini ítøkiliga fáa at vita, hvat er so nógv betri við tilboðnum í Aalborg og/ella so nógv verri við tilboðnum í Klaksvík. Og so kunnu vit betra tilboðið í Klaksvík við støði í tí.