Varpið var fullsett og rættur hátíðardámur var yvir øllum. Jóhanna á Bergi var vertur við konsertina og greiddi væl frá øllum, ið spælt varð. Hon hevði, sum altíð, lisið væl uppá og dugdi sera væl at siga frá.

Men millum spælarnar var ein serligur gestur – Víðakendi tónasmiðurin innan horntónleik, skotin Alan Fernie, sum í nakrar dagar hevur vant saman við hornorkestrinum.

Hann vitjaði eisini næmingarnir í skúlahornorkestrinum og vandi saman við teimum. Teir vóru eisini við til konsertina og spullu at spæla við teimum eldru tvey løg í gjárkvøldið.

Fiona stjórnar vanliga Klaksvíkar Hornorkestri, og dirigeraði Alan eisini – Alan Fernie hevur sum kunnugt útsett fleiri føroysk løg fyri hornorkestur. Til hetta høvið hevði hann útsett ”Tíðin rennur sum streymur í á”, sum gávu til Klaksvíkar Hornorkestur.

Tá ið Fiona dirigeraði, spældi Alan trombone.

Formaður í Klaksvíkar Hornorkestri er Petur Simonsen, sum segði nøkur orð. Sama gjørdu bæði Fiona Parker og Alan Fernie.

Karl Johansen, borgarstjóri heilsaði Klaksvíkar Hornorkestri og segði m.a. at Klaksvík hevði verið ein keðiigur býur uttan Klaksvíkar Hornorkestur. Síðani handaði hann Peturi Simonsen ein kekk á kr. 20.000,-.

Signhild V. Johannesen, forkvinna í Mentanarnevndini handaði skúlahornorkestrinum, sum eftir stuttari tíð hevur ment seg rættiliga væl, ein kekk á kr. 10.000,-. Kekkin tók Fiona Parker ímoti.

Alex Sólstein, sum var fyrsti fasti dirigentur hjá Klaksvíkar Hornorkestri, dirigeraði KÍ-Marsjin, sum Normann Edwards skrivaði.

Tá ið Alex kom av aftur pallinum, reistist øll fjøldin og klappaði fyri honum.

Ein festlig, hugnalig og væl spæld konsert í allar mátar.

Til lukku við 75 ára degnum Klaksvíkar Hornorkestur – Við ynskjum um nógv góð ár á leiðini.