Tað sum liggur mær uppá hjarta beint nú, er nakað,sum mær hendi sum blað ungur eg fekk innblik í Bíbilfrágreiðingina hjá C. Assehanfeldt-Hansen, t.d. m.a. tá andlit til andlit støða okkara við orð Guðs, kemur fyri kunnu vit síggja fyri okkum ein ovurstóran bygning, reistan av anda Guds. Skriftsins 66 heilagu bøkur eru eins og rúm, verilsir í stóra bygninginum, har tað eins og tónar ímóti okkum:» tak skógvarnar av, tí staði tú stendur á er heilag jørð  (2.mós.3,5.)  Soleiðis ljóðaði tað til Móses , tá hann á sinni stóð framman ásjón Harrans, og vit nú standa har og ikki eiga at fara framm fyri sama ´0broytta Gudi, tá íð vit nærkast heilagu skriftum hansara. Gud og orð hansara eru tey somu-

Andaliga talað er hátturin hin sami, tá í vit trína inn í omanfyri , umtalaða yvirstóra bygningin, andi Guds hevur reist. Hetta hendur við , at vit eiga at vera bønarfyrireika, og andaliga tala, uttan skógvar tá farið verður í yvirstóra Halgidómin, framhildna evangeliska orði, hevur himmalska ljósið yvir sær so lyftini kunnu  fremjast her og nú. Tá skulu vit veruliga erfara, at her er Guds hús og eitt Himmalskt portur.  At enda siga vit sambart v9 og 10-.(í sálma 85). Eg fari at lurta, hvat Gud Harrin sigur; vissuliga talar hann frið við fólk sítt og við hini heiløgu síni og við tey, í venda hjarta til Harrans. Ja, frelsa Hansara er teimum nær, sum óttast Hann ; skjótt skal heiður búgva í landi okkara;

Jóhs, Martin Olsen