Nú vit søgdu farvæl til hugvekjandi og vøkru súlurnar, var avgjørt, at vit skuldu fara fram við suðursíðini á Mykinesi og fara fram við Tindhólmi, áðrenn vit aftur settu kós ímóti Vestmanna. Vit allir tríggir, eg undirritaði, Ásmundur og Hans Hjalti ætlaðu okkum sjálvandi til fótbóltsdystin, sum KÍ skuldi leika ímóti SJK úr Finnlandi.

Onki er at taka seg afturí, at vitjanin kring Mykines hevði gjørt, at vit hava fingið eina sera positiva vitan um okkara fuglameingi. Fara vit framhaldandi at røkja okkara stovnar væl, so er einki at ivast í, at fuglurin kring oyggjarnar fer at økjast í tali um ikki viðurskifti, vit ikki hava ávirkan á, fara at ávirka skeivan vegin.

Sum sæst á myndunum her, so hevur súlan góðar dagar, og ikki kann sigast annað enn tað sama um lundan. Tá hesir stovnar kunnu lívbjarga sær, so fer helst eisini at hildnast hjá lomviganum og lundanum. Tveir hiplingar sóu vit eisini undir Tindhólmi.

Eftir sera hugnaliga og vakra landslagið við Tindhólm, valdu vit at seta kósina aftur á Vestmanna, eftir ein sera hugnaligan og læruríkan túr vestanfyri.