Sjey ár eru liðin síðani felagið Heimafriður varð stovnað. Felagið varð sett á stovn við einum greiðum endamáli: at verja heimafriðin og lívsgóðskuna hjá borgarum móti óneyðugum og skaðiligum ljóð-, ljós- og luftdálkan frá skipum, ið liggja við bryggju.

Síðani stovnanina hevur Heimafriður arbeitt miðvíst fyri at seta trupulleikan við larmi á dagsskránna. Hóast avbjóðingarnar enn ikki eru loystar til fulnar, hevur felagið verið við til at skapa grundleggjandi broytingar í bæði tilvitan, almennum kjaki handfaring hjá myndugleikum og reiðaríum tá talan er um dálking frá skipum við bryggju.

Við áhaldandi arbeiði hevur Heimafriður skjalprógvað, hvussu larmur ávirkar heilsu, svøvn og trivnað hjá fólki, sum búgva nær bryggjum og havnum. Felagið hevur ført borgaranna sjónarmið fram, kravt greiðar reglur og arbeitt fyri loysnum sum landstreym, ljóðmátingar, kunngerðir, eftirlit, markvirðir og ábyrgdarfullan havnapolitikk.

Í dag er ein nógv størri fatan av álvaranum í trupulleikanum, og dálking frá skipum verður ikki longur sædd sum nakað, ið borgarar bara mugu finna seg í. Hetta er eitt týdningarmikið stig fram á leið, men tað er ikki nóg mikið.

Heimafriður heldur fram at arbeiða fyri bindandi reglum, veruligum eftirliti, eftirkannanarskipan og ítøkiligum loysnum, sum tryggja borgarum rætt til heimafrið – eisini í økjum, har fólk búgva tætt at havnum og bryggjum.

Á sjey ára stovningardegnum verður eisini tøkk send teimum borgarum, sum hava sagt frá, samstarvspørtum og teimum myndugleikum, sum hava tikið trupulleikan í álvara. Arbeiðið heldur fram, til heimafriður ikki er eitt serligt undantak, men ein sjálvsagdur rættur.