5. november fyri trimum árum síðan var ein stórur dagur! Ein dagur, sum merkti fleiri av okkum og varð sanniliga ein kollvelting fyri meg! Eg bleiv uppringdur, og fekk at vita, at eg skuldi hava eitt nýtt hjarta, skrivar Rólant Reginsson Simonsen.
5. november fyri trimum árum síðan var einstórur dagur! Ein dagur, sum merkti fleiri av okkum og varð sanniliga einkollvelting fyri meg! Eg bleiv uppringdur, og fekk at vita, at eg skuldi havaeitt nýtt hjarta, skrivar Rólant Reginsson Simonsen.
Eg fekk at vita, at um eg ikki hevði fingið nýtthjarta akkurat tá, so hevði ikki gingið meir enn ein vika, so var eg farinherfrá. Ræðandi at hugsa um! Men tað at hava lívið, er bara at gleðast um – njóttað! Tað hevur verið ein hørð og stríggin tíð at koma í gjøgnum og enn í dageru dagar har man kanska fer niður við nakkanum. Men tað, at tað gongur frameftirer tað vigtigasta, og læra seg at hyggja aftureftir við nøgdsemi. Ikki umvent,tí so gravar man bara sína grøv djúpri og djúpri, og til endans kanska so nógv,at man ikki finnur seg sjálvan aftur.
5. november 2010 fer altíð at sita klárt ímínum minum, men minnist bert aftur á ta tíðina við einum smíli. Eri sera takksamur fyri at eg enn havi lívið, skrivar Rólant í morgun ásínum egna Facebook profili.
Rólant livir lívið
Mamma Rólant, Jórun Biskopstø skrivar: Stórur munur er á, hvat hann kundi tá og nú. Ídag gongur hann í Handilsskúla á Kamsdali arbeiðir í Norðoya Sparikassa og fæstsera nógv við sjónleik. Beint nú hevur hann vant Insanity og sveittin heglar avhonum. Vit kunnu ikki annað enn siga takk!
