Tó at tað er nakað síðani seinast – trý ár, so vóru handalagið og vápnini í lagi.
Hópin av bátum, nógv fólk á landi – abbar og ommum – pápar og mammur og so sjálvandi hópin av glaðum børnum, sum sluppu at spula og kasta vatn eftir hvørjum øðrum eina løtu.
Høvuðsvápnaførandi vóru sjálvandi Brimil og danska verjuskipið, sum kýttu seg og vístu hvør megi og dugur var í teimum.
Ein hugnalig og minnilig løta hjá børninum, har tey eldru eisini sleppa at spæla eina løtu.
Her nakrar myndir frá vágni























































































