Nú er klokkan hálvgun 5 (1630). Vindurin er enn tað tann sami, sum hann hevur verið síðani í morgun: stormur við hørðum hvirlum. Ættin hevur verið landnyrðingur í morgun, men hevur flutt seg spakuliga upp ímóti norðri.
Nú er klokkan hálvgun 5 (1630). Vindurin er enn tað tann sami, sum hann hevur verið síðani í morgun: stormur við hørðum hvirlum. Ættin hevur verið landnyrðingur í morgun, men hevur flutt seg spakuliga upp ímóti norðri.
Í løtuni er ættin beinur norðan. Vindur fer at vera tann sami, t.e. stormur við stringum hvirlum – í eina løtu afturat, til midnátt ella har á leið. Ættin flytur seg alla tíðina, og á midnátt í kvøld fer vindurin at koma úr útnyrðingi.
Viðvíkjandi avfalli, so fara tey viðurskiftini eisini at vera tey somu, sum tey hava verið í dag: vátakavi og kavi.
Eftir midnátt fer vindurin at minka. Um uppfaringartíð i morgin er vindur væntandi komin niður í ein strúk ella hvassan vind.
