– Sjálvur luttakið eg altíð í Springaradrápið, men mikukvøldið sá eg at alt ikki gekk sum tað átti, skrivar ein sum luttók í drápinum
-Eg var ov seinur at sleppa í grind ígjár, og var ótrúligani keddur um tað. Men eg fór so bara at hyggja eftir, hvussu drápið gekk, eg kom so oman a fjørðuna, og sá at tað gekk eitt sindur strilti at halda springarnar til.
– MEN so sá eg ein bát liggja beint har eg stóð, og maðurin, ið var í bátinum, brúkti langhaka og krókti springarar, eg bleiv so argur tá ið eg sá hvat hann gjørdi, at eg mátti bara rýma.
– So hoyrdi eg í úf í dag at onkur hevði nemt tað fyri úf og teir høvdu so ringt til Sýðslumannin og hann forsvaraði teir og tað skilji eg ikki!!!!
(Úr kjaktorginum)
