At vaksa upp á útoyggj
Undir heitinum, “At vaksa upp á útoyggj” – helt Eyðun Eliasen, sum er bóndi og býr á Trøllanesi ein áhugaverdan fyrilestur i kirkjukjallaranum í Christianskirkjuni í dag um sín uppvøkstur í Mikladali.
Eyðun er føddur og uppvaksin í Mikladali, men festi sum vaksin ein tveir-markagarð á Nesi, har hann nú býr. Hann hevur eisini seks merkur í Mikladali.
Eyðun hugleiddi ræðið um eygleiðingar sínar upp gjøgnum tíðirnar og um hvussu fólkatalið er broytt eftir skiftandi umstøðum. Eisini um at ferðin er kanska ikki eins stór á útoyggj og í meginøkinum. Men hvat skal øll henda ferðin til? Spurdi Eyðun.
Tá ið tú býrt á bygd ella útoyggj, skalt tú ofta grundgeva fyri hví tú býr har, heldur enn um tú býr í meginøkinum, ið verður hildið sum ein sjálvfylgja.
Tær ringu tíðirnar merkjast ikki eins væl á útoyggj, eins og tær góðu tíðirnar heldur ikki gera tað – alt er meir javnt og samt á smáplássunum.
Í 1925 búðuð 120 fólk í Mikladali, sum man vera um tað mesta, ið hevur búð har. Í dag búgva einans 25 fólk, meðan tað búgva 14 á Trøllanesi.
Um Kalsoynna kann kanska sigast, at so hvørt útbyggingin av vegakervi, tunlum og havnarlagnum er framt, er fráflytingin hend tilsvarandi. Og rættilig ferð kom á hesa fráflyting í 2005, tá ið ferjulegan á Syðradali varð tikin í nýtslu. Frá 2005 til í dag er fólkatalið minkað við heili 40,5 %.
Ein upplýsandi og hugnalig løta í kirkjukjallaranum, sum eisini beyð uppá ein góðan drekkamunn og gott prát. Og Hanus, prestur, dugur eisini at siga frá søgum, so øll sita og flenna.
