Síðani 1993 hava eldri menn stytt sær um stundir úti í Gomlu havnaskrivstovuni, sum nú verður nevnd Parlamentið
Síðani 1993 hava eldri menn stytt sær um stundir úti í Gomlu havnaskrivstovuni, sum nú verður nevnd Parlamentið
Hendan dagin tá vit vitjaðu sótu fýra mans við borðið, men av og á ganga tvey borð. Óli Norman Jacobsen, Karl Isaksen, Páll Josephsen og Hans Poulsen. Teir eru allir væl omanfyri 80 ára aldur og tá so Álvur Zachariassen kom á gátt, var Páll knappur í vendingi og segði skemtandi “Nú fór miðalaldurin enn longur uppeftir”.
Teir hugna sær óført og teir eru raskir at hittast, tí nærum hvønn dag í vikuni síggjast teirra bilar uttanfyri Parlamentið. Karl Isaksen er fyrstur, hann ger kaffi og hugnar um, áðrenn hinir koma.
Dagsins spurningar verða viðgjørdir og sum verða man, fyllir fiskivinnu- og sjúkrahúskjakið nógv í Parlamentinum.
Vit hugdu í gestabókina og blaðaðu upp á síðu eitt. Har síggjast teir fyrstu, sum hava skrivað í bókina.
Hetta er sera gott fyri okkum at hava henda møguleikan at hittast. Tað er gott at koma út og hava okkurt at fara til eru teir allir samdir um.
