Halt um tíni penslabørn, kín teimum og lat tey dansa …
Halt um tíni penslabørn,
kín teimum og lat tey dansa
ein fagnaðardans,
undir tínari hond, nú tú verður sjeyti.
Dansa ein vals, ein foxtrot ella reinlendara!
Ikki at forgloyma – ein føroyskan dans
um løriftið
í einum føstum stevi,
sum lyftir aldudrag,
boðabrot og bylgjukamb
í hasi og vasi,
í einum inn – og útsúgi,
upp í litríkum hjóma,
sum vit hóma,
tá ið brimið stendur í grasi.
Vallingar og lygnir brosa.
Kanska er slætt útiá,
og landbrimið lesur Faðir vár,
tá kemur motorbáturin
glintandi inn ímóti
lendingini millum bogar og sker
og tosar sítt aldargamla
frummál við flúr, fles og tanga.
Bygdarfólk standa og pranga,
skottast á bakka,
hella nakka og vanga,
síggja fólk koma og fara
og góðs og sekkir,
seyð og leysafæ
nema við mannahendur
umborð og í land,
um bygdastrendur og rendur.
Strokini fúka undan eini sjeyti
ára gamlari hond.
Hetta eru penslabørn Amariels,
sum dansa ein litríkan dans.
Hjartaliga til lukku
við pápa tykkara!!!
Frits
