Ein siðvenja síðani 1971, er nú hótt í Føroyum.
Fiskimálaráðið hevur mett okkara ítrótt sum vinnuligan fiskiskap og noktað okkum loyvi at kappast. Vit fingu avgerðina at vita hesa vikuna – eftir at vit longu vóru komin til Føroya.
Men hetta er ikki vinnuligur fiskiskapur.
Vit svimja frá landi, halda ondini og taka bert nakrar fáa fiskar. Eingin fiskur verður seldur, og veiðan verður etin av luttakarunum sjálvum.
Hetta er ítróttur, náttúruuppliving og ein meira enn 50 ára gomul norðurlendsk siðvenja.
Vit virða føroysku reglurnar og tørvin á at verja fiskatilfeingið. Men tað má vera munur á vinnuligum fiskiskapi og einum lítlum ítróttartiltaki.
Vit heita á Fiskimálaráðið um at rætta misskiljingina– og lata eina siðvenju, sum hevur vart í meira enn hálva øld, liva víðari.
Ville Lahikainen
Member of CMAS spearfishing Committee
