Klaksvíkar Kommuna roynir at burturbeina skøruna. Vit hava nú í tveir mánaðar havt eitt fólk, sum gongur runt í býnum og sproytar á skøruna.
Klaksvíkar Kommuna roynir at burturbeina skøruna. Vit hava nú í tveir mánaðar havt eitt fólk, sum gongur runt í býnum og sproytar á skøruna.
Tað kunnu ganga upp í tvær vikur áðrenn tað sæst á skøruni, at tað er sproyta á hana. Bløðini drekka hetta eitrið í seg, og tað viðførir, at plantan doyr frá rótini av. Tær fyrstu planturnar, sum fingu eitur, eru um at doyggja nú. Verður sproytað meðan plantan stendur í besta blóma, so verða blómurnar geldblómur. Tað vil siga, at tær ikki kunnu nørast í tann mun, sum tær annars vildu gjørt.
Trupulleikin er bara nógv størri enn vit hildu. Skøran er bara allastaðni. Bæði inni í býnum, á privatum og almennum stykkjum og er eisini á veg niðan í fjøllini. Hon er á veg niðan á Háls fram við vegjaðaranum. Hon er eisini komin heilt norður til grótbrotið norðuri á Strond.
Tað er eisini ein skøra, ið líkist hesari sera nógv og ikki kastar fræ, men tað er ikki tann, sum vit hava í Klaksvík.
Heitt var á borgararnar um at koma inn í Miðlan at undirskriva eina váttan, at kommunan kann koma inn á tygara stykkið.
Vit fara enn einaferð at heita á tykkum um at gera hetta. Tað er sera umráðandi, at vit øll hjálpast at.
