Lýsing
Bergur Jacobsen | Mynd: Dávur Winther

Tað er ikki sørt, at eg misunni teimum fótbóltsáhugaðu!

SKRIVAÐ: Bergur Jacobsen  |  14.07.2018 - 05:00 Bloggur Tíðindi

Lív mítt hevur ikki verið merkt av stórvegis fótbóltsáhuga. Eg megnaði at ganga øll skúlaárini uttan av verða valdur til eitt einasta lið, tá vit fóru á ”Plenuna” at spæla. Óivað tí eg ikki kundi brúkast, og eg var als ikki keddur av tí, tí eg skilti aldrin hví nakar kundi hava sovorðna altrá eftir at sleppa at renna eftir einum bólti.

Tvær reisirnar í mínum vaksinmannalívi havi eg verið til ein heilan fótbóltsdyst í Englandi.  Fyrru ferð var eitt óhappi, tí eg var og vitjaði ein vinmann - Páll hjá Peturi í Fugloy – sum var og vitjaði mostur sína í Gravesend. Maður mostrina var lækni, og eisini lækni hjá fyrsta liði í Gravesend. Tað var eitt vikuskifti, eg var og vitjaði, og lokala liðið spældi heimadyst. Alt húskið fór at hyggja, og eg fylgdi við. Minnist meg rætt var tað um háveturin, og eg stóð og frysti og keddi meg til deyðis.  Hvat úrslitið var av dystinum, ella hvørjum teir spældu ímóti, veit eg ikki. Men vertsfólkini vóru blíð og týð, tað minnist eg. Maðurin í húsinum, Dr. Brian Hawks, var ein sannur føroyavinur.

Hina ferðina, eg var til ein heilan fótbóltsdyst, var tað eisini av einum óhappi, at eg kom til dyst á sjálvum Wembley. Danmark skuldi spæla móti Englandi. Ein av donsku fjepparunum hevði vist fingið í so nógv innanbora, og var endaður í bardaga og á sjúkrahúsi. Danska Sendistovan bað meg, sum prest, fara og vitja mannin, og vita hvussu støðan var.

Tað gjørdi eg, og við tað at onki útlit var fyri at hann kundi koma til dystin annan dagin eftir, so gav hann mær atgongumerkið heilt ókeypis, og anbefalaði mær so mirðiliga at fara til dystin, tí, sum hann segði: ”Det bliver en oplevelse for livet!”. Eg takkaði, og fór eisini til dystin, og tað gloymi eg aldrin! Og mangar ferðir takk skal hesin danin hava! At uppliva hendan velduga fólkaskaran á Wembley, tað var eitt satt upplivilsi.  Dystin, sum so, minnist eg onki um – ikki eingang um, hvør vann, Danmark ella England. Men, tað var einaferð fyrst í fýrsunum, so tað vita fótbóltskøn óivað.

Eitt annað, eg minnist um dystin, tað var at hesin óhepni fjepparin segði við meg, at eg skuldi møta saman við einum bólki á einum ávísum staði, tí tey ferðaðust saman, og skuldu inn saman. Eg møtti so upp, og ein prúð dáma við norðurjúskari úttalu stóð við einum lista og rópti nøvnini upp. Tá tað kom til navnið hjá óheppna fjepparanum, rætti eg hondina upp, og eg minnist at tá læt í henni: ”Gud!  Han har været i bad og hos barber!” So gitti eg, at eg var góðtikin sum limur av bólkinum.  Hann, sum lá á sjúkrahúsinum, hevði langt ár og ovurstórt skegg.

Triði og seinasti og hálvi dysturin eg var til í Englandi, var í Sheffield.  Eg var og ferðaðist við Klaksvíkar Hornorkestri, og tað skuldi blása til ein dyst millum Sheffield United og Southampton. Eg minnist, at tað var ísakalt, og eg var komin at sita í skugganum. Har vóru ikki nógvir áskoðarar, so eg loyvdi mær at flyta meg har sólin slapp framat, fyri at fáa hita í kroppin. Tá sá eg á einum skelti at mótstøðuliðið var úr Southampton, sum er gamli universsitetsbýurin hjá mær.

Og fyri at halda varman, so fór eg at rópa við Southampton. Men, tað skuldi eg aldrin havt gjørt, tí eg var endaður millum argastar United-fjepparar. Teir bóðu meg um at sleppa mær á Fxxxxxx til, og tað beinan vegin! Eg so gjørdi, og fór ikki innaftur. Men frá fish & chips-shoppini eydnaðist tað kortini at hoyra Hornorkestrið spæla í hálvleikinum, og tað ljóðaði frálíkt. Dysturin endaði 0 – 0, uttan at eg hjálpti til!

Nú ein er vorðin heldur hálvgamal, og hevur minni at taka sær til, kundi tað helst økt um lívsvirðið at havt áhuga fyri fótbólti. Her verður nógv hugt, prátað og gitt – og sofaáskoðarnir eru so nógv kønari enn spælararnir sjálvir!  Tey tykjast í øllum førum at hugna sær grúsommeligt. Eg vildi helst, at KÍ altíð vann, at Danmark altíð vann, ella at England altíð vann. Men eg fái ikki svøvnleysar nætur av tí.

Eina aðra ferð, so kann eg kanska taka tykkum við niðan á ”Plenuna”! (Tað er har, sum Djúpamýra í dag liggur – tit vita, ímillum Gjov, Tummas, Atlantis og Kí-Høllina). Tí hóast eg aldrin havi upplivað ein heilan dyst har, so havi eg kortini upplivað okkurt uppi á Plenuni.

 

Lýsing
Bloggarin
Bergur Jacobsen
Pensionistur

Bergur Jacobsen er føddur og uppvaksin á Stongunum í Klaksvík. Útbúgvin prestur frá Chichester Theological College, University of Southampton. Hevur verið prestur á Sandi, við donsku Kirkjuna í London, i Ordrup og í Føroysku Kirkjuni í Keypmannahavn. Starvaðist í Útvarpinum í átta ár, og var landstýrismaður fyri Sjálvstýrisflokkin í tvey ár. Bergur hevur ongantíð sæð ein heilan fótbóltsdyst, men spælt í nógvum hornorkestrum. Bergur hevur eisini verið blaðstjóri á Norðlýsinum og á Tingakrossi eitt stutt skifti.

Hvør bloggar
Sólfinn Hansen
cand.mag. & bac.scient.pol.

Sólfinn Hansen er føddur í 1978 og starvast á Tekniska Skúla í Klaksvík. Hann er upprunaliga úr Klaksvík, nú búsitandi á Kambsdali. Hann er útbúgvin cand.mag. í føroyskum og søgu og B.S.Sc. í stjórnmálafrøði. Hevur síðani 2003 undirvíst á studentaskúla, HF, handilsskúla, tekniskum skúla og á Fróðskaparsetrinum. Sólfinn er limur í Málráðnum.

Mimmy Vágsheyg
Íverkseti

Mimmy Vágsheyg er fødd í 1980 og uppvaksin á Lítlu Brekku í Klaksvík. Miðlingur av trimum systrum. Ein rokalig smágenta við stórum krúllutum hári - hon sum rann, súklaði og tuskaði við dreinginum frá morgun til kvøld. Hon lýsir seg sjálva sum mamma og leikandi venjari. Angrar bert tað hon ikki fekk gjørt. Hon siterar ofta Astrid Lindgren - “Hatta havi eg ikki roynt fyrr, so tað dugi eg heilt vist!”. Orð sum “ógjørligt” finnast slet ikki í hennara verð - naïv og "Optimist by Choice". Pausa er eitt pitstop, til at kunna fyrireika segat kunna drøna avstað aftur.

Bergur Jacobsen
Pensionistur

Bergur Jacobsen er føddur og uppvaksin á Stongunum í Klaksvík. Útbúgvin prestur frá Chichester Theological College, University of Southampton. Hevur verið prestur á Sandi, við donsku Kirkjuna í London, i Ordrup og í Føroysku Kirkjuni í Keypmannahavn. Starvaðist í Útvarpinum í átta ár, og var landstýrismaður fyri Sjálvstýrisflokkin í tvey ár. Bergur hevur ongantíð sæð ein heilan fótbóltsdyst, men spælt í nógvum hornorkestrum. Bergur hevur eisini verið blaðstjóri á Norðlýsinum og á Tingakrossi eitt stutt skifti.

Seinastu tíðindini
Upptakt: KÍ-EB/­Streymur
Hanus væntar at hava opið til midnátt
Útleigaður KÍ leikari kann spæla móti KÍ
Yvir 10.000 portiónir av fish & chips ti…
Øssur Thomsen bøtti skjótast
Sólva, Elin, Boas og Oluf svumu skjótast
Andrias og John vunnu sera spennandi fin…
Ferđsluavbjóđ­ingar á Sjómanna­degnum
Hesi vunnu fiski­kappingina
John Havn egnir skjótast í 2018
Eydna og Dávur vundu skjótast
Egga Heinesen vann agnskeringina
JFK serverar Fish&Chips
Bestu skip í nøgd og virði
Nógv fólk til setanina
Seglskip­ini komu á Klaksvík
Málslúku­rin alir síl í Miðjútlandi
Høgni Hoydal setur Føroya Sjómannadag um…
Uden mad...
Vatnkríggið var ógvusligt