Norðoyggjar og eysturoy eru útilokaðar at fáa part av havsins ríkidømi sum menningarkvotu, tí reiðarí í Klaksvík, Gøtu og Fuglafirði eiga skip og kvotur, sum í nógvum førum eru dýrt keyptar.

Um hesa tíðina í fjør kom umsókn um menningarkvotu frá virkisfúsum fugloyingi. Ætlanin var at keypa skip og lata flakavirkið í Norðdepli uppaftur.

Umsóknin varð ikki játtað.

Umsøkjarin varð ikki so frægt sum biðin at møta í fiskimálaráðnum at greiða frá hesi spennandi ætlan.

Hví? Tí Norðoyggjar (Klaksvík) hava so nógv frammanundan.

Er hetta rætt? Og sæð í bakspeglinum nú nakrar verkætlanir fingu kvotu, hvat merkir so menning?

Eg vildi trúð at menning merkir at menna eitt øki búskaparliga. Tað eru ikki nógv arbeiðspláss eystanfyri Múla. Og ógvuliga fá í fiskivinnuni. Fólkatalið stendur í stað, og barnatalið í skúlunum er nógv minkað seinastu árini. Tey allarflestu sum búgva her, mugu av bygdunum til arbeiðis.

Meinar sitandi samgonga tað ikki, tá tey siga at havsins ríkidømi er fólksins ogn og til øll?