Nógv varð annars gjørt burturúr at undirstrika, at menningarkvoturnar ikki vóru partapolitiskar. Ein nevnd skuldi gera tilmæli við støði í einari sakligari viðgerð av innkomnum umsóknum. Bæði Sambandsflokkurin og Fólkaflokkurin hava seinni sagt, at latnar menningarkvotur ikki skulu rullast aftur, men gerast varandi. Har skulu tó ongar nýggjar útskrivast.

Tí tykist tað løgið at framsøgumaðurin í fiskivinnumálum nú sigur, at tað er í kraft av, at sitandi samgonga situr í Landsstýrinum, at Vágar hava síni uppsjóvarrættindi. Um rættindini ikki eru útlutað partapolitiskt, kann tað vera líka mikið, hvør samgonga situr við valdið.

Hinvegin kann tað, sum er útlutað partapolitiskt, eisini avtakast partapolitiskt. Og tá ger tað sjálvsagt mun, hvør samgonga tað er, sum situr. Men tá nú Tjóðveldi hevur lagt dent á, at menningarkvoturnar ikki eru tillutaðar partapolitiskt, er tað undranarvert, at Ingolf S. Olsen førir fram, at hansara samgonga kortini er trygdin fyri rættindunum, sum aktørurin í Vágum hevur fingið.