Ógvuliga lítið er til av vætu so langt uppi, so tey eru ikki vanlig at síggja.

Tey kunnu síggjast á hávetri á høgari breidd – t.e. vanligari nærri við pólarnar. Tey síggjast best í lýsingini ella í skýmingini, tá ið sólin stendur lágt og skýnur uppundir tey. Tá síggjast alskyns litir saman við teimum, og tað kann vera sera vakurt.  

Í morgun sóust slík skýggj oman fyri Norðoyggjar. Tveir lesarar Norðlýsisins hava sent okkum nakrar myndir.