Norðlýsið var sjálvsagt sjálvt mitt í meldrinum tá, tí útróður hevur altíð verið ein týðandi vinnuvegur í Norðoyggjum, bæði kommersielt og ikki minst fyri at vinna sær føði til egið húsarhald. Reyði tráðurin er, at útróðrarmenninir stúra fyri, at tað fer at forkoma teimum, ella í øllum førum at taka ov nógv frá teimum, at trolbátar fáa loyvi til at royna so innarlaga. Smáu útróðrarbátarnir hava ongan møguleika fyri at standa seg í kappingini um kapasitet við teir stóru.

Í sjálvum Norðoyastevnublaðnum frá at síggja til 1971 er formaðurin í Klaksvíkar Útróðrarfelag, Frits Olsen, frammi og skrivar undir yvirskriftini “Allir ímóti troling”, at allir útróðrarmenninir eru ímóti ætlanunum hjá Landsstýrinum um at loyva summum at trola á landleiðini. Aðrastaðni, eisini í 1971, verður drúgv grein skrivað um hvassligt mótmæli ímóti somu ætlanunum hjá Landsstýrinum.  

Norðlýsið sjálvt bar í mai 1971 greinar við t.d. yvirskriftunum “Útróðrarmenn mótmæla” og “Plágan hjá Útróðrarmonnum” um sama trupulleika. Hetta eru júst 50 ár síðani nú, men aftur í ár barslar sitandi fiskimálaráðharri við somu ætlanum, sum fyri fimmti árum síðani elvdu til so stóra mótstøðu millum útróðrarmenn, nevniliga at lata trolbátar sleppa inn á einamerkurnar hjá útróðrarbátunum.

Ikki kann sigast annað enn, at tað hevur verið eitt sera drúgvt stríð hjá útróðrarmonnunum, og teir kunnu ongantíð taka fyri givið, at vunnin rættindi ikki verða tikin frá teimum aftur.