Tróndur Djúrhuus, kona hansara Unn og dreingir teirra saman við Sólorkutoyminum har stórur partur eisini er føroyingar, gera sær stóran ómak fyri at dagarnir vit vitjað her, skulu gerast okkum ógloymandi og tað megna tey til fullnar.

Afturat sólini, kvalifiseraða undirhaldinum hvønn dag og hvørt kvøld og ikki minst takka góðu matarsalinum er hetta eitt føroyskt ferðavinnutiltak úti í heimi, í Spaniu, sum ikki hevur sæð sín líka aðrastaðni.

Í dag vitjaðu vit lítlu fjallabygdina Guadalest, sum liggu einar 5-600 metrar yvir havinum. Her búgva bert umleið 250 fólk. Men hetta eru fyri tað mesta fólk av tí betra spanska slagnum. Tú sært beinanvegin tá tú kemur úr bussinum her uppi, at tað neyvan er fyri “skarvar” at búgva og eiga ognir her.

Her er avbera vakurt. Vit vitjaðu eitt nú Húsið Ordunja (sum fleiri myndir eru av). Húsið bleiv bygt eftir stóra jarðskjálvtan her í 1644.

Hóst Guadalest er ein sera lítil bygd, so sigst hon vera mest vitjaða bygdin í Spaniu. Her eru eisini hugnaligar krambúðir, kaffistovur og útsýnið er framúr.

Vit vitjað eisini niðan á kirkjugarðin. Sagt var, at kisturnar vóru settar inn í veggin aftan fyri avmyndaðu pláturnar við nøvnum og myndum á.

Niðanfyri nakrar myndir.