Lat tað verða sagt beinanvegin, at hvat viðvíkir ceremoniellum skyldum, so liggur parturin hjá Landsstýrinum avgjørt ikki eftir. Tvørturímóti eru tey ófør at ferðast og at hava móttøkur. Løgmaður hevur til dømis verið bæði í Grønlandi, Oslo og fer í næstum til India. Ingilín Strøm var ikki til at fáa fatur á mikudagin, tí hon skipaði fyri eini móttøku í Noregi, og har var Sirið Stenberg eisini. Høgni Hoydal hevur nýliga verið í Kina. Hartil eru landsstýrisfólkini altíð fastir fúsir til pinnamats-reseptiónir, handanir av heiðurslønum og stilla fegin upp til myndatøku.

Men tá vit hyggja at lógarsmíði, so er myndin ein heilt onnur. Sambært heimasíðuni hjá Løgtinginum eru 3 (les: trý!) uppskot samtykt í inniverandi tingári, sum fevnir um meira enn 3 mánaðir. Í miðal eitt uppskot um mánaðin. Onki stórt mál er millum tey trý – Bjarni Kárason Petersen úr Framsókn hevur broytt rúsdrekkalógina, Høgni Hoydal hevur broytt lógina um afturbering til filmsframleiðslu, og Ingilín Didriksen Strøm hevur broytt lógina um trygging um arbeiðsskaða. Tað er alt, og alt er smáting.

So kann ein sjálvandi siga, at talið av uppskotum ikki er avgerandi, og tað er púra rætt. Men sitandi samgonga hevur altso lovað at loysa fleiri stórmál hetta tíðarskeiðið, men hevur heilt einfalt ikki leverað. Málið um gongd í haga er enn einaferð útskotið, avgerðin um Barentshavið varð lovað at verða tikin í september, og tað er framvegis ikki hent, og á Eysturoyarportalinum harmast álitisfólkið hjá starvsfólkunum á Bakkafrosti – av røttum – um, at ongin samgongupolitikari vil lurta eftir teimum. Og nú vit skriva november, eru tey farin framvið point of no return.

Landsstýrisfólkini møta sostatt trúfast og íðin upp til tiltøk við stívasta pussi sum dresscode, men hava higartil sjáldan verið í arbeiðsklæðunum.