Jóhanna á Tjaldrafløtti flutti fram røðu og sama gjørdi Djóni Nolsøe Joensen, landsstýrismaður í barna og útbúgvingarmálum, sum bæði fegnaðust um henda serstaka skúlan, ið kundi so nógv.

Millum røðurnar vóru eisini tónleikainnsløg, har m.a. Asta Højgaard og eisini Rani Nolsøe og Steintór Rasmussen sungu og spældu. Hesir báðir høvdu hvør sína dóttir, ið høvdu gingið á Húsarhaldsskúlanum í síni tíð.

Sirið Stenberg, landsstýriskvinnu í almanna- og mentamálum, helt eisini røðu, har hon hugleiddi um sína tíð á hesum fantastiska skúla. Um hvat tey lærdu, felagsskapin, og hvat tey gjørdu eftir skúlatíð, har onkur teirra eisini kláraði seg væl í rógving og ymsum ítróttargreinum.

Tað vóru nógv góð orkestur í Klaksvík tá, so dansurin var oftani góður í Klaksvík. Eisini vóru dreingirnir fittir og høvdu fínar bilar. Teir vóru blíðir og høvdu einaferð bjóða sær til at koyra Sirið og eina vinkonu úr Vági, heilt tær til dyrnar í Vági.

Jú, Sirið hevði nógv gott at minnast til frá tíðini í Klaksvík, har hon hevði tað gott og hevði nógva familju umvegis Sam í Búðunum og Edith Klettskarð, sum er fastir hennara.

Í forhøllini í Varpinum var ein rættiliga snotilig retro-framsýning sett upp við myndum og køksútgerð, sum vóru vit í 60 – 70-unum. Eisini vóru nógvar floksmyndir frá at kalla øllum árunum.

Til hetta móttøkuhøvið, sum endaði í Býarsalinum í erva, har tað var dekkað upp við øllum handans góðum mati, var ein árgangur møttur, har heili 16 floksfelagar frá 2018 høvdu sett sær stevnu. Tær skuldu allar út at eta eftir haldi í Varpinum, og síðani mála býin reyðan.

Ein hugnalig løta við hópin av fólki. Fleiri teirra spurdu nær tann nýggi skúlin letur upp? Tað veit eg ikki rættiliga, men kanska til páskar, var beskedna svarið.