Kanningin varð presenterað í Degi og viku týskvøldið 16. februar. Teir 7 kannaðu vinnugeirarnir eru alivinna, fiskivinna, fjarskiftisvinna, flutningsvinna, handils- og umvælingarvinna, orkuvinna og peningastovnar.

Ikki óvæntað stendur alivinnan fyri nógv tí mesta vinningsbýtinum, ið fer til útlendskar íleggjarar. Við 1,2 milliard og 6 milliónum rindar alivinnan meira til útlendskar eigarar enn allar hinar 6 vinnugreinirnar tilsamans.

Flutningsvinnan, peningastovnarnir og orkuvinnan liggja umleið tær 200 milliónirnar í vinningsbýti til útlendingar hvør; flutningsvinnan nakað omanfyri og hinar báðar nakað niðanfyri. Handils- og umvælingarvinnurnar gjalda samanlagt 126 milliónir til útlendskar (parta)eigarar.

Niðast av teimum 7 vinnugreinunum finna vit fjarskifti og fiskivinnu, ið útgjalda ávikavist 23 og 20 milliónir í vinningsbýti til útlendskar íleggjarar. Samanlagt útguldu allir 7 vinnubólkarnir knapt 2 milliardir í vinningsbýti, ið fór av landinum, og út av hesum stóð fiskivinnan einans fyri einum einstøkum prosenti.

Aðrastaðni síggja vit, at alivinnan seinastu 5 árini hevur umsett fyri 22,4 milliardir, hevur gjørt íløgur fyri 9,2 milliardir og hevur goldið 2,7 milliardir í vinningsbýti. So tað er púra greitt, at tað mesta av pengunum liggur eftir í Føroyum. 

Og hvat kunnu vit so brúka hetta til?

Jú, tað stendur púra klárt, at har púra opið er fyri útlendskum íleggjarum, sum tað er í alivinnuni, kunnu fyritøkurnar vaksa seg nógv størri, enn um tær einans kundu dúvað upp á føroyskan kapital. Alivinnan er munandi størri enn fiskivinnan í dag.

Í staðin fyri at avmarka útlendska ognarlutin í eini negativt útvaldari vinnugrein, áttu Føroyar heldur at farið hin vegin og givið fiskivinnuni somu sømdir, sum alivinnan hevur.