Líkindini vóru frálík til fótbólt, men dysturin var merktur av, at vit eru tíðliga í kappingarárinum, og at liðini nú ikki hava spælt í tvær vikur og at kavin hevur ávirkað venjingarnar. Tí dysturin var merktur av, at spælið ofta ikki sat sum tað skuldi, og leikferðin var ikki tann hægsta. KÍ var samanlagt omaná og hevði tað betra spælið og teir flestu málmøguleikarnar, hóast HB eisini hevði onkrar góðar málmøguleikar. Hetta var eisini ein áhugaverdur dystur taktiskt, tí tað var 3-5-2 hjá HB móti 4-2-3-1 hjá KÍ. Og júst trýstspælið hjá KÍ var kanska tað, sum haltaði mest hjá KÍ, tí HB hevði ofta lætt við at spæla seg úr fyrsta trýstinum.

KÍ kann fegnast um, at hópurin er breiður í løtuni, tí í dag vóru fáir skaðar. Tað merkti m.a., at fýra útlendingar blivu skiftir inn í hálvleikinum.

HB-KÍ 0-2 (0-1)

0-1: Mads B. Mikkelsen (upplegg: Jóannes K. Danielsen)

0-2: Patrick Da Silva (upplegg: Árni Frederiksberg)

KÍ (4-2-3-1): Markus O. Pettersen – Jóannes K. Danielsen, Odmar Færø, Heini Vatnsdal, Patrick Da Silva – Jákup B. Andreasen, Luc Kassi – Árni Frederiksberg, Mads B. Mikkelsen, René S. Joensen – Páll A. Klettskarð. Í hálvleikinum komu hesir inn: Vegard Forren, Deni Pavlovic, Claes Kronberg og Sivert Gussiås inn. Seinni komu Børge Petersen, Óli Ey. Poulsen og Símun Kalsø inn. Hannis Matras og Olaf K. Hansen vóru eisini í dystarhópinum.