Orðini vóru ymisk og lýstu ymisk økir, tá ið talan er um ferðslu, ferðslulóg, ferðsluóhapp, og eisini var ein løta, har næmingarnir sjálvir skuldu seta seg inn í eina hugsaða søgu við eini støðu, har ein ungur drongur var orsøk til eina vannlukku, har ein genta doyði. Hvat høvdu næmingarnir gjørt? Og hvussu høvdu teir hugsað? Tey skuldu grunda á, taka støðu til og kjakast um søguna og støðuna.

Tey, sum høvdu orðið, vóru koyrilærarin, løgreglan og ambulansatænastan. Eisini vóru tvær hugvekjandi persónligar søgur sagdar, har ein mamma og ein, sum sjálvur hevði fingið skaða, fortaldu. 

At enda fingu næmingarnir møguleika at royna rúsdrekkabrillur, sum góvu teimum eina promillu á 1,5. So skuldu tey royna at ganga, og sigast má, at tað gekk so sum so. 

Ein góður dagur, sum vit takka Ráðnum fyri ferðslutrygd fyri.

Her ber til at vitja heimasíðuna hjá Ráðnum fyri ferðslutrygd.