Ein av fyrstu endurnýggings fiskiskipum føroyinga ”Ísborg” var um at verað avleveraður á Skála skipasmiðu, ein ið fekk heiður at verða annar maskinmaður var undirritaði. Vórðu ávegis umborð á ”Ìsborg” tá onkur róptið Eiler, vendu við og heilsaðu uppá, kendi ikki sjálvur persónin.
Hann kom eg at leggja oyra til,so leingið rødd hansara var at hoyra okkara millum, takk fáði Harrin. Tá íð vit fóru viðari helt Eiler fyri: Nú má tað verða:! ”Jóhannes! tú ert líka heim komin frá missiónsferð úr DK,” vilt tú hjálpa til umborð, at bera gleðiboðskapin um Okkara felags Harra fram imillum manningina.
Nakað seinrið, norðuri á seksti fýra gradum við ”Ìsborg” kendist tað nærmast sum takið á brúnni ristist, tá mennirnir skóru í lovsangstónan úr harmonikini hjá skiparanum Eiler Jacobsen, gloymið ongantíð tað samverðuna, tí hesar reglir, og nærverðu Harrans. Erið ikki minst takksamur fyri brekkustartið Kaj Johannesen gav Eileri løtuna á kajuni á Skála har vit hittust-.”Skálaberg” lá har og landaði.
At enda, góðu samtíðar búleikarar í hesum landi okkum er sagt um eitt: ” Land handan ellinar band,- eingin eldist í landinum har, eingin eldist nei eldast ei har-”. Jú, vit kenna spenningin, ongi radara tól. Men T.d.rópið úr formastrini. Eg síggi Mykines, Kallin, Trøllhøvdao.s.v. her var landskenni, ongin ivi, ùtpurring, borðini gjørdust, tronglig nógvir munnar. úr kaffikannuni. Men torført at fáa blund í eyguni um ein vildi tað.
Flestu av teim best orienteraðu fólk vilja verða við, at tilveran í Landinum okkum er sagt um Ævinleikanum, krevst tað meir enn tær endurføðingar vit kenna og talað um, íð skullu til, meint verður at inn hagar fara vit endurskapt eins og Adam nýggjir skapningar, Guds sonur læt okkum vita tá íð hann fór,hagar vildi hann hava teg og meg eisini at vera har. Vit skullu arva saman við hon. Tíðina hava vit haft og hava beint nú. Hetta er náðitíð, Himmalsins samarvingar hava veri og enn eru eftirlýstir, Oriði sigur:” Við ævinskeiði longum eg hann vil metta og læta hann skoða frelsu Mína.” Hvat hevur hann latið
ógjørt?
Jóhannes M. Olsen
