Sum tíðin gekk, og alsamt fleiri hermenn doyðu, setti ein kristin prestur sær fyri at tala Roma ímóti. Tó ikki alment, tí so hevði hann sjálvur verið avrættaður. Í staðin vígdi hann ung pør loyniliga. Harumframt hjálpti hann øðrum kristnum undan at verða atsøkt fyri sína trúgv. Hetta gekk í eina tíð, men so varð Valentin avdúkaður og fongslaður. Har fekk hann valið um at koma í tænastu fyri Rómverjaríkið, og tað innibar at gevast við at hjálpa kristnum og við at víga pør í heimildarloysi. Valentin noktaði, og revsingin var lívlát.

Søgnin sigur, at meðan Valentin bíðaði eftir at verða avrættaður, grøddi hann dóttrina hjá fangavørðinum, ið var blind. Hon fekk sjónina aftur, og harvið gjørdi Valentin upp við gomlu mytuna um, at kærleiki ger fólk blind. Seinasta heilsanin frá Valentin var eitt bræv til hesa somu dóttir fangavørðin, og hann undirskrivaði hana “Valentinus tuum” – tín Valentin. Enn í dag er siður at undirskriva valentinsheilsanir, eitt nú á enskum, við “Your Valentine”, og so navnið undir.

Valentin varð avrættaður 14. februar 269. Hann varð seinni gjørdur til halgimenni og hevur í hugmyndini hjá ungum pørum verið halgimennið fyri kærleika.

Siðurin at halda Valentinsdag er ikki gamal í Føroyum, og hevur framvegis ikki lætt við at fáa fastatøkur her. Tað eru serliga tey ungu, ið halda dagin. Vanligi hátturin at halda hann uppá, sum vit kenna hann úr útlondum, er at geva unnustuni ella unnustanum eina gávu, ofta sjokolátu, rósur ella aðra kærleiksímynd, skapað sum eitt hjarta. Eisini er vanligt at fara út at eta saman tveyeini.