Fylgir tú eitt sindur við í KvF, so vera aftur og aftur teir somu sex ella sjey rithøvundarnir róptir inn í útvarps- og sjónvarpsstovurnar at ummæla tey mentanaravrik, sum teir í bókum og list hava latið úr hondum. Og er einki nýtt at viðgera, eru verturin og rithøvundin klárir at ummæla teirra gomlu bøkur umaftur.

Kanska er synd at viðmerkja hetta, tí ivaleyst er KvF teirra einasti uggi.

Einki rós, ja, so sjálvrós.

Løgið, tá ið tað árliga kemur so stórt tal av bókum út í Føroyum, at eingin av øllum hesum rithøvundum og listafólkum dugir sítt verk so frægt, at tað er vert at umtala. Ella skulu rithøvundar avgjørt vera sama slag sum teir sex? Onkur hevur tikið til: Hægsta mentan í KvF at dáma best tær bøkur, sum viðgera undirlívið á menniskjum, og bøkur við feitum illbønum og ráum útsøgnum. Skalt tú avgjørt liggja heilt úti á rætta politiska vonginum fyri at fáa ljóðtakið í KvF í hondina? Tey, sum liggur á miðjuni ella kanska eitt sindur til høgru, mátti eisini kunna fingið eitt lítið petti av rúmd har.

Týðiliga skínur ígjøgnum, at tað eru rithøvundar, sum starvast ella hava tætt tilknýti til KvF, sum í tímavís og tá ið teimum lystir, fáa ljóðtakið á stovninum í hondina at ummæla síni verk.

Journalistar á Føroya Hámentanarstovni áttu natúrliga verið breiðir, objektivir, og politiskt og átrúnaðarligt óheftir, og avgjørt ikki latið tað skinið ígjøgnum, hvat fyri rithøvundar og listafólk teimum hóvar, at hava hjá sær í KvFstovuni.

Kostnaðarmikið er at prenta bøkur, so tað er at vóna, at hesir selja nakað av sínum avrikum, sum teir hava fingið miklar upphæddir av virðislønum, heiðursgávum og almennum stuðli fyri at hava lagt úr hondum. Vónandi er ikki eisini neyðugt hjá hesum at tveita túsundtals bøkur á brennistøðina, soleiðis sum onkur sigur seg vera noyddan at gera,

Onkuntíð spyr tú teg sjálvan: Vera allir hinir rithøvundarnir í Føroyum og øll tey, sum lesa teirra bøkur, mett sum býtt og Ó í høvdinum, tí tey ikki eru sama slag sum teir sex?

John S. Myllhamar