Á Fiskamarknaðinum er prísurin á toski “himmalhøgur”, ímeðan hýsuprísurin er góður í løtuni. Serfrøðingar í fiskivinnuni, sum vit hava tosað við siga, at tað næstan eru bert útflytarar, ið keypa á Fiskamarknaðinum í løtuni.

Tá tað kemur til saltfisk, so er søluprísurin á saltfiski til útlandið lækkaður eini 30-40% seinastu mánaðirnar og tí er nærum ómøguligt hjá saltfiskaframleiðarum at keypa tosk í løtuni.

Prísurin á longu, brosmu og upsa er so lágur sum sjálvdan áður, so ein av okkara serkønu keldum vit tosaðu við helt, at støðan var katastrofal hjá teimum, ið arbeiddu innan saltfiskaframleiðsluna.

Orsøkin til at toskaprísurin er so høgur í løtuni skal síggjast í sambandi við, at útróðrarbátar og línubátar fáa ongan tosk.

Tá vit spyrja hvussu sær út frameftir við saltfiskaframleiðslu, verður bara rist við høvdunum og sagt, at marknaðurin er í knúsi.

Um støðuna hjá fiskinum, sigur Fiskamarknaðurin, at toskurin er um at vera í betri standi, ímeðan serliga smærra hýsan er sera væl fyri og feit.