Jónleif greiddi frá, at ein skúlastjóri, saman við sínum starvsfólkunum, skal syrgja fyri, at børnini læra og hava tað gott. Eisini lýsti hann, hvussu stóran týdning svøvnur og rætta hvíldin hevur fyri at vit kunnu læra og hava tað gott. Hetta gjørdi hann við tveimum gløsum, eini kannu og vatni.

Hann bjóðaði tveimum næmingum upp at hjálpa sær og gav teimum hvør sítt tómt glas, sum hann so fylti vatn í.

Boðskapurin var, at um vit eru úthvíld og útsvøvnt, tá vit koma í skúla, so eru vit sum eitt tómt glas, og glasið kann fyllast við øllum tí, sum vit skulu læra í skúlanum.

Eru vit harafturímóti undirsvøvnt og troytt, tá vit koma í skúla, so eru vit sum glasið, ið er fult ella hálvfult, og minni pláss verður tí fyri tí, sum skal lærast. Her fer nógv fyri onki og við síðunnar av.

Ein góð mynd, sum lýsir, hvønn týdning svøvnur og hvíld hava fyri læring og trivnað.

Næmingarnir tóku væl ímóti nýggja stjóranum.

Vit á Skúlatrøð ynskja nýggja stjóranum hjartaliga vælkomnum.