Í ár er tað Norðoya Listafelag, sum skipar fyri Norðoyastevnuframsýning í Miðhøllini.

Hetta man helst vera tann størsta framsýningin í vavi, felagið hevur skipað fyri - Ein rættiliga fjølbroytt og stór søluframsýning. Heili 160 verk eru komin upp at hanga, har 25 listaflók sýna fram.

Við setanina sang SUÐ, áðrenn Signhild V. Johannesen, forkvinna í Mentanarnevndini, setti framsýningina.

Síðani sang SUÐ aftur. Eftir sangin kom Súsanna Olsen fram við einum málningi. Tað sást onkuvegna, at hetta var ein eldri málningur.

Síðani greiddi hon frá, at tá ið tey vóru farin at “taka upp eftir foreldrini”, sum bæði eru farin, komu tey fram á ein serligan málning. Tey hildu hann vera so serstakan, at best mundi verða, at Norðoya Listafelag fekk hann í ogn og varðveitslu.

Talan er um ein málning, sum Jógvan Waagstein, ið tey eru í ætt við, hevði málað. Helst hevur hann málað hann um 17 ára aldur - Í øllum førum áðrenn hann fer til Danmarkar sum 19 ára gamal.

Jógvan Waagstein er føddur 4. september 1879. So man málningurin helst vera frá um 1896 – ella við øðrum orðum er málningurin um 130 ára gamal.

Hetta er ein fongur, ein dýrgripur og ein rættiliga virðismikil gáva, sum vit í Norðoya Listafelag eru almikið takksom fyri og fegin um!

Súsanna vísti eina aðra minni tekning, sum Jógvan Waagstein (tá Joensen) hevði teknað, meðan hann liggur á Klaksvíkar sjúkrahúsi, 14 ára gamal. Ein tíðilig ímynd út sjúkrastovuni, har hann hyggur út eftir vágni og norður gjøgnum Haraldssund.

SUÐ endaði hátíðarligu og stórfingnu løtuna við teirra frálíka sangi. Síðani varð boðið til kaffi og køkur, har mongu fólkini, ið vóru komin, fingu høvið at líta at teimum mongu málningunum.

Framsýningin kann síggjast:

Leygardagin: 15.00 – 19.00

Sunnudagin: 15.00 – 19.00