Í bókini “Havið og vit I” sigur J. Símun Hansen eitt nú soleiðis um lítlu sluppina:

“Hon var tiltikin siglari og so løtt at manurera, at hon ofta sigldi at teim innastu brúgvunum á Vánni. Í 1928 fekk Pride motor og var eftir hetta mest nýtt til línufiskiskap, men í 1935 gavst hon at reka fiskiskap og verður í staðin nýtt til post- og farmasigling. Síðan ta tíð er hon fleiri ferðir umbygd, serliga í 1943, og fingið hálvdekk, stýrihús og seinast hvalabak og bátadekk.”

Umframt farleiðina millum Klaksvík og Tórshavn fór Britons Pride so við og við at taka tær norðaru bygdirnar á eystaru síðu á Eysturoynni upp í rutuna. Tá ið so nýggja Pride í 1961 tók um endan, var gamla mest farmafar. Í 1966 seldi pf. J.F. Kjølbro pf. Hugo Gardar í Klaksvík Britons Pride. Í januar 1967 sigldi hon á land vestaru megin Klakk og varð vrak.

Óivað post- og farmafarið Britons Pride. Í knæbuksum Jákup Hendrik Isaksen, bróðir Jens Klæmint. Jákup Frederik Isaksen situr undir einum barni. Hann var sonur Jens Klæmint. (Mynd: Conrad Joensen)