Norðlýsið legði út við at spyrja um endamálið við vitjanini, og hon segði at orsøkin til at vitja Klaksvík var, at ongin annar amerikanskur ambassadørur undan henni hevði gjørt tað sama. Hetta hevði hon fingið uppspurt av serfrøði á egnari ambassadu. Carla Sands læt sera væl at vitjanini í Christianskirkjuni og tí føroyska matinum. Umframt hetta hevur hon vitjað Klaksvíkar Býráð.

Tað var sera umráðandi fyri Carlu Sands at undirstrika, at amerikanarar ongar ætlanir hava um nakra flotastøð, ella nakra herstøð í heila tikið, í Føroyum. Ryktir vóru annars farin at ganga í politisku skipanini í Føroyum um, at ein amerikonsk herstøð lá í kortunum. So her er ósamsvar millum tað, sum m.a. Berlingske endurgevur Jenis av Rana, landsstýrismann í uttanríkismálum, fyri at siga, og so tað, sum amerikanska sendikvinnan sigur.

Til sjálvan spurningin segði Carla Sands, at endamálið var at upplýsa amerikanarar meira um Føroyar og tað føroyska fólkið. Hon nevndi, at føroyskur laksur var væl kendur í California, men at teir vistu ikki tað stóra um vakurleikan í Føroyum, og tað vildi hon bøta um. Handilsliga var tað fyrst og fremst fiskurin, sum hevði áhugan hjá amerikonsku sendikvinnuni.

At fáa í lag eitt vinarband millum Føroyar og USA, ímillum Klaksvík og Washington D.C., lá amerikonsku sendikvinnuni á hjarta, og hetta skuldi so eisini umfata handilssambond. Men fremst av øllum skuldi vinarsambandið verða. Enn liggur ongin fríhandilsavtala í kortunum, men sendikvinnan var opin fyri at fara undir fundir, sum møguliga kunnu enda við nøkrum meira ítøkiligum, kanska í stíl við eina fríhandilsavtalu.

Sí samrøðuna niðanfyri