(Frá Facebook við loyvi frá høvundanum)

Progressiva religiónin hevur egin ritual og sakramenti, serliga hetta ótroyttiliga at provokera tey konservativu fram á torg fyri at fáa tey at spæla rolluna sum myrkursins kreftir (tann óndi) til tey liberalu at avnokta og serimonielt og dramatiskt sigra á. Undirliggjandi sakin, ella ítøkiligu rættindini, eru minni viðkomandi. Ikki soleiðis at misskilja, at tað ikki hava verið, og framvegis eru, mangir týðandi rættindabardagar. Men hesir standa í veruleikanum aftanfyri symbolsku og serimoniellu síðurnar av progressivu uppgerðini við afturhaldið. At hetta var so, helt Tocqueville longu fyri 190 árum síðan, og tað er púra týðiligt í nútíðini. Tey liberalu sissast ikki, so hvørt sum fleiri rættindi verða vunnin, men accelerera tvørturímóti uppgerðina við tey konservativu í takt við, at fleiri og fleiri rættindi eru vunnin.

Keldan til liberalt ótolsemi liggur í progressivismuni (framstigsoptimismuni). Tá tey liberalu halda seg vera rationellari og moralskari, eru og verða konservativ suspekt í teirra eygum. Tí kunnu liberal heldur ikki interessera seg fyri tí innihaldsliga partinum av teimum málum, sum konfliktin við konservativ frá tíð til aðra melur umkring. Tað er galdandi, sjálvt um tað skuldi snúð seg um so álvarslig viðurskifti sum normbrótandi tiltøk og ávirkan av børnum. Dittar nakar sær at kritisera eina progressiva dagsskrá, verða orð tikin úr konteksti og blást út av proportiónum, og skribenturin verður lagdur undir ljótan atburð, haturstalu og at lúgva, alt fyri at undirliggjandi boðskapurin ikki skal koma í fokus. Tað má hann ikki, tí ongin samtala kann vera við tey, sum ikki taka undir við progressivu virðunum. Minsta hóman av møguligari konflikt, og tey liberalu gera klárt til at fara í “kirkju” – nú eisini saman við bispi.

https://www.firstthings.com/article/2017/11/a-christian-strategy?fbclid=IwAR0wjAsWO280KEX495fYxZHK_gWP5iANNQ0ucMvtjfJ73k2f2qgWhUoRBEk