Arbeiðsloysið var stórt og vónlósi gjørdi um seg um alt landið, og fleiri familjur vóru noyddar at stinga í sekkin, tí Føroyar høvdu onki at bjóða. Ein døpur tíð.

Men í øllum myrkrinum var HF ein kærkomin glotti, har vit kundu mennast og avbjóðast í einum sera hugnaligum umhvørvi, har einans tveir flokkar húsaðust í gamla skúlanum í Víkunum. Samanhaldið ímillum næmingar og lærarar var sera gott. Tað var sera gott at hava eitt lokalt miðnámsskúlatilboð, sum gav atgongd til hægri lærustovnar.

Alt í alt var HF ein fantastisk tíð, sum eg minnist aftur á við gleði og takksemi. HF gav mær so eisini møguleikan at fara víðari á Føroya Læraraskúla.