Løgin tíðindafundur
Tað vóru Atli Gregersen og Lars Olsen samdir um eftir tíðindafundin.
- Teir spurdu um vit vóru nervøsir, men fyri mær kendist tað kanska meir sum um, at teir vóru nervøsir, tí teir skulu vinna fyri at hava ein møguleika at vinna bólkin. Tað kann eisini vera ein máti at stressa mótstøðuliðið við at seta slíkar spurningar, tað veit eg ikki. Eg helt ikki, at Atli sá nervøsur ella stressaður út. Hann var rættuliga róligur, segði Lars Olsen við einum smíli við Norðlýsið eftir tíðindafundin.
- Hatta er tann mest undarligi tíðindafundurin, sum eg havi verið á. Eg bleiv skírdur, at síggja troyttur og nervøsur út og alt møguligt. Hatta setti eitt sindur eld í meg, tí eg helt, at hatta var eitt sindur óuppdrigið, sum gekk fyri seg inni á hasum tíðindafundinum. Men tað mugu vit so prógva í morgin, at hatta lata vit ikki fara framvið. Teir spurdu um, eg var illa fyri, tí eg sá so troyttur og nervøsur út. Men tað má vera tað, sum vit tosaðu um hin dagin, at eg síggi so gamal út. Tá lá tað á tunguni, at smekka eitt sindur til, men eg haldi eg kláraði at vera uppdrigin so nøkunlunda. Spurningarnir vóru eitt sindur undarligir, eisini til Lars, men hatta er bara ein mentanarmunur, tað rokni eg við, segði Atli Gregersen við Norðlýsið eftir tíðindafundin.