Konsert í Løkshøll fríggjadagin, 4. okt kl 20:00

Kvinnukórið, Suð.

 

Legg árar út og rógv út á Skálafjørðin

og legg at við Løkshøll.

Far og lurta eftir vøkrum kvinnurøddum

og knávum jasstónleikarum -

øll í væl klæddum tónleika búna…

í út- og innsúgi,

sum setti sín dám á eina lyndrandi

tónleikastund bæði í sál og sinni

og í innastu lund.

 

Komu hesar vøkru sangrøddir

undan tí lívgandi skarðlendinum

í Norðoyggjum - við fjallarendur

úr malargróti væl greiddar og sniðgivnar

við vakrar, vatndrivnar strendur.

 

Komu inn á pallin so litríkar,

brosandi, inntonktar, hjómhvítar

reyðlittar, grønar, gulligar og væl dæmdar

í øllum ælaboga litum.

Eitt livandi listaverk,

sum setti seg í okkara innastu sál -

um ein ríkan, tónsettan vál.

 

Set teg á tína brík.

Sit í kyrru og njót

hesa ljómandi, onddrivnu kvirru

á sang rákaleið saman við

vøkrum songfuglakvinnum.

 

Hárlokkar stroyma sær í sangvindi

Í dur og mol í rýtmiskum seiðalygnum á sjónum -

aldudrivnum afturundirgerðum á vágni.

Út við sævarklett,

har vakra duni frá jasstónleika monnum

lata løtuna í ein

væl ílatnan, dreymfyltan einglanna

rýtmiskan frumgróður.

 

Allur hesin ljómur letur tína ond-

í rond og vond upp til

tær vøkru tónsettu fragdarløturnar

í lívsins spunatráði-

Solistarnir James Olsen og Guðrun Sólja Jacobsen

lótu solorøddir sínar

í eina so snøgga rás – í ein vónríkan,

livandi kærleikans ás.

 

Tú vart væl ílatin av Steinvør Fonnsa

dugnaligu kórleiðslu hondum -

livandi, ljómfyltu, hárlokkum,

sum livdu í tí litríka ljósinum,

sum spældi sær

millum durastav, vegg

kórsangara andlitabrøgd

og jasstónleika frumgróður.

 

Endi: Reyða hjólbøran

Alexandur Kritiansen týddi eftir William Carlos Williams

 

So nógv velst

um

 

Eina reyða hjólbøru

glinsandi

 

av vætu

millum

 

hvítan

flogfenað.

 

Heilsan Frits