Tá samráðingar fóru fram í 1946 um ta skipan, sum Føroyar skuldi hava, var nógv uppi at venda.

Men lítið hevur verið gjørt burtur úr, at í tí týdningarmesta málinum av øllum stóðu føroyingar sum ein maður.

Hetta var tá støða skuldi takast til hvør skuldi krevja upp skatt í Føroyum.

Her vóru fólkafloksmenn, sambandsmenn, javnaðarmenn og sjálvstýrismenn samdir: Føroyingar skuldu ikki gjalda skatt til Danmarkar!

Men hvat so við tí gamla orðtakinum: Eingin sleppur undan deyðanum og skattinum?

Her var greitt, at vit sluppu ikki undan skatti hóast vit ikki rindaðu skatt til Danmarkar.

Undir tí nýggju skipanini skuldu vit gjalda skatti til okkum sjálvi. Tað vit skulu seta okkum fyri er at nýta skattirnar við skili, so teir gera, at vit kunnu liva við sømd í fosturlandinum.

Zakarias Wang